1/27/13

Για την πολιτική ἐπιστράτευση στο Μετρό

Το οὐτιδανό ἀνθρωπάριο πού αὐτοανακηρύχθηκε «πρωθυπουργός» μέσῳ τῆς κατάπτυστης ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς, μέσα στον πανικό και την κενότητά του αὐτογελοιοποιήθηκε χάνοντας κάθε έπαφή με τη λογική. Ἰσχυρίσθηκε ὅτι ἀπειλεῖται ἡ δημόσια τάξη και ὑγεία ἀπό την παρατεινόμενη ἀπεργία. Δηλαδή πόσο κλιμακώθηκαν στατιστικά ἡ ἐγκληματικότητα και οἱ ἐπιδημίες προϊούσης τῆς ἀπεργίας? Ἐντάξει, μᾶς κολακεύει να θεωρούμαστε ἀπαραίτητοι, άλλά ποιοι εἴμαστε τέλος πάντων? Ὁ Τζέημς Μπόντ και ὁ Δόκτωρ Κίλνταιρ ταυτόχρονα ?! Ἴσως εἶναι ἡ πρώτη φορά στην ἱστορία και στην ὑστερία πού «πρωθυπουργός» ἐντός ἤ ἐκτός εἰσαγωγικῶν δεν καταφέρνει να ξεγελάσει ΟΥΤΕ ΕΝΑΝ ΚΑΤΟΙΚΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΤΟΥ. Μέ αὐτή ὅμως τήν ἀἠθη προβοκάτσια του ἴσως ξεγελάσει ἀλλοδαπούς πολίτες, δίνοντας πρός τά ἔξω μία ψευδή εἰκόνα, ὅπως εἶχε κάνει καί ὁ ἄλλος δοσίλογος προκάτοχός του. Τί ἀποτελεσματικότερη δυσφήμηση άπό τήν παραδοχή τοῦ ἰδιου τοῦ "πρωθυπουργοῦ" σἐ ἐπίσημο ἔγγραφο γιά διασάλευση δημόσιας ὑγείας & ἀσφάλειας! Λές καί ἔχουμε ἥδη γίνει Αἴγυπτος ἤ κάτι τέτοιο. Ἀλλά ἀφοῦ Αἴγυπτο θέλει, Αἴγυπτος ἀς γίνει !

Ὡς πρός τήν οὐσία, ἡ ἀναπότρεπτη ἀναγκαιότης τῆς ἐπιτάξεως δέ προκύπτει ἀπό πουθενά. Σχεδόν οὐδέποτε συνέπεσαν χρονικά οἱ κινητοποιήσεις ὅλων τῶν μέσων μαζί, συνεπῶς σχεδόν πάντα ὑπῆρχε ἐναλλακτικό Μ.Μ.Μ. γιά κάθε προορισμό. Δἐν ὑπάρχει καμμία στάση μετρό ἤ τράμ ὅπου δέν διέρχεται καί κάποια λεωφορειακή γραμμή (συνήθως διέρχονται πλείονες). Οἱ μίνιμουμ κοινωνικές άνάγκες καλύπτονταν μέ τό παραπάνω. Γιά πρόσθετη μεταφορική ἱκανότητα -παρεμπιπτόντως περιττή κατά τή γνώμη μας- θά μποροῦσαν νά βγοῦν στρατιωτικά λεωφορεῖα, πού τά εἶχαν σεβαστεῖ ὡς καί οἱ ἀπεργοί τῆς ΕΑΣ τό 1992 σέ ἀντίθεση μέ αὐτά τῶν ἀπεργοσπαστῶν λεωφορειούχων.

Ἆρα τά περί κινδύνων δημόσιας ὑγείας καί ἀσφάλειας ἐκτός άπό καταχρηστικά, εἶναι πρό πάντων άσυναρτητα καί παρανοϊκά. Πλέον ἐκτός ἀπό τίς ἀνθρώπινες ζωές, θυσιάζεται ἀκόμη καί ἡ κοινή λογική στό βωμό τοῦ ὑπερκέρδους μιᾶς χούφτας τραπεζιτῶν. Οἱ πραγματικοί λόγοι τῆς έπιστρατεύσεως καί τῆς χουντικῆς κατοχῆς τοῦ ἁμαξοστασίου ἦσαν καθαρά τρομοκρατικοί καί εἶχαν ὡς πραγματικό στόχο ὄχι τόσο τούς ἀπεργούς, ἀλλά κυρίως τήν τρομοκράτηση τῶν μή είσέτι έξεγερθέντων κλάδων ἐργαζομένων. Πιθανότατα δε ὑπαγορεύθηκε ἀπό τούς διεθνεῖς ἐντολεῖς τῆς κυβερνήσεως ἀνδρεικέλων, πού θορυβοῦνται ἀπό τίς παγκόσμιες ἐργατικές ἀναταραχές. Ἡ συμβολική ἐπιλογή τῆς ἀπομιμήσεως τῆς είσβολῆς τῶν τάνκς στό Πολυτεχνεῖο μέ τή νυκτερινή ἄσκοπη παραβίαση τῆς πύλης τοῦ ἁμαξοστασίου μέ βαρύ ἀστυνομικό ἐξοπλισμό ἐπιδιώκεται νά θέσει ὁριστική ταφόπετρα στά ὅποια ψήγματα δημοκρατικότητας τῆς μεταπολιτεύσεως καί νά ἑδραιώσει τήν εἰκόνα τῆς σιδηρᾶς πυγμῆς τῶν πραιτωριανῶν τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας.

Μία ἀπό τίς πρῶτες μας προτεραιότητες πρέπει νά εἶναι ἡ ῥητή ἀπόρριψη τῶν ἐπιστρατόχαρτων, ἡ ἐπισύναψή τους σέ ἕνα μανιφέστο στό πνεύμα τῶν ἀνωτέρω πού θά προσυπογράψουμε ὅλοι οἱ ὁμονοοῦντες καί ἡ ταχυδρόμησή τους ἐκεῖ πίσω άπό που ἀπεστάλησαν.

Ἐκ παραλλήλου πρέπει νά ἐντείνουμε καί νά ἐμπλουτίσουμε ὅλες τίς μορφές ἐνεργητικῆς καί παθητικῆς ἀντιστάσεως εἴτε ἐν λειτουργίᾳ, εἴτε ἐν διακοπῆ ἐργασίας τοῦ δικτύου. Ὁ νοῶν νοείτω.