12/18/14

QUO VADIS, Σ.Ε.Σ ?

Απαραίτητη μία επανεξέταση της φυσιογνωμίας επιστημονικῶν συλλογικοτήτων, ἐπιμελητηρίων κ.τ.λ. από μηδενική βάση

1.

Μελετῶντας κανείς τά τελευταῖα τεύχη τοῦ περιοδικοῦ τοῦ Σ.Ε.Σ. καί τήν ἱστοσελίδα του, σχηματίζει τήν ἐντύπωση ὅτι προέρχονται ἀπό ἕνα παράλληλο κόσμο, πού δέν ἔχει κτυπηθεῖ ἀπό τήν ἀχαλίνωτη ἀπληστία τοῦ καννιβαλικοῦ καπιταλισμοῦ, τά μνημόνια κ.τ.λ. Βλέπουμε μία εἰκονική πραγματικότητα μέ αποσιώπηση των δυσάρεστων καταστάσεων καί της διαρκους συγκοινωνιακης υποβαθμίσεως.

Σχεδόν καμμία ἀναφορά στά χάλια πού ἔχουν περιπέσει, ὡς μή ὤφειλαν οἱ ἐπιβατικές καί ἐμπορευματικές μεταφορές στό σύνολό τους. Καμμία νύξη γιά τήν ἀπαράδεκτη ὑποβάθμιση τῆς λειτουργικῆς ἀσφαλείας καί ὑγιεινῆς στίς συγκοινωνιακές δραστηριότητες καί ὑποδομές. Οἱ ὅποιες ἀμφισβητήσεις τῶν καθεστωτικῶν ἐπιλογῶν προβάλλονται δειλά καί μέ τό σταγονόμετρο, προφανῶς συμπιέζονται ἀνάμεσα στίς "Συμπληγάδες" μιᾶς φιλοσυστημικῆς "φρουρᾶς" στό Σύλλογο. Μεγάλο μέρος τοῦ χειμαζόμενου ἐπιστημονικοῦ δυναμικοῦ, η εστω μία δεσπόζουσα "ἐλίτ" φαίνεται ἐγκλωβισμένη σέ μία ψυχολογική ταύτιση μέ τά παντός ειδους ἀφεντικά (πού ως γνωστόν οφείλουν νά εχουν μόνο τά σκυλιά)

Προκλητικά ὑποβολιμαῖοι φιλοσυστημικοί ὑπαινιγμοί, ἀπαντῶνται κατά συρροή. Προβάλλονται αθλιες πολιτικές επιλογές, οπως τό τιμολογιακό σύστημα τοῦ Ο.Α.Σ.Α. καί η πολυδάπανη γραμμή 4 του Μετρό, εκει πού η χρεοκοπία θά μας επέβαλε νά αποκεντρώσουμε δραστηριότητες καί επενδύσεις από τό Λεκανοπέδιο, περιοριζόμενοι σέ γραμμές επιφανειακων σιδηροδρόμων καί τροχιοδρόμων. Τό μέγεθος αυτου του πτωχευμένου κρατιδίου απλα δέν σηκώνει πλέον εναν υδροκέφαλο, παρασιτικό γίγαντα σάν τή Μείζονα Αθήνα & περίχωρα. Αποσιωπαται πλήρως η ασύλληπτη κατασπατάληση πού εγινε στά σιδηροδρομικά -καί οχι μόνο- εργα, με φαραωνικές ημιτελεις υποδομές "υψηλων ταχυτήτων", τίς οποιες ουδέποτε θα μπορουσε νά αποσβέσει η υποστηρίξει τό παραγωγικό δυναμικό της χώρας ακόμη καί σέ ιδεώδεις εποχές. Σέ προηγούμενα τεύχη κυριαρχουν δημοσιεύματα πού αβαντάρουν τούς μεγαλονταβατζηδες των διοδίων καί τό λοιπό αυτοκινητιστικό lobby, ενω απουσιάζουν σχεδόν πλήρως σιδηροδρομικά δημοσιεύματα. Γιά τή ληστρική Ολυμπιάδα μας εγινε πλύση εγκεφάλου χρυσώνοντας τό χάπι μέ κάποιες χρήσιμες συγκοινωνιακές υποδομές πού τίς πληρώσαμε τρίδιπλες καί πού ετσι κι αλλιως επρεπε να ειχαν γίνει. O αποκλεισμός κάθε αμφισβητήσεως από τά συνέδρια καί τίς δημοσιεύσεις ηταν ηδη σφιχτός από τά προηγούμενα χρόνια.
Παρασιωπήθηκαν οι προστιμοθηρικές πρακτικές τοῦ Ο.Α.Σ.Α. καί οἱ ἀνεγκέφαλοι κεφαλοκυνηγοί στά λεωφορεῖα. Σέ ἐπίσημη τοποθέτηση τοῦ Σ.Ε.Σ. λιβανίζονται οἱ κατάπτυστες Συμβάσεις Παραχώρησης αυτοκινητοδρόμων, ἐνῶ καταδικάζονται οι κινήσεις ΑΡΝΗΣΕΩΣ ΠΛΗΡΩΜΩΝ διοδίων καί υποδαυλίζεται η καθεστωτική καταστολή τους! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΚΤΟ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΤΥΠΟΙ ΝΑ ΚΑΠΕΛΩΝΟΥΝ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΟΥΣ ΩΣ ΑΒΑΝΤΑΔΟΡΟΥΣ ΤΗΣ ΚΛΙΚΑΣ ΤΟΥ ΣΟΥΦΛΙΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΝΤΟΛΕΩΝ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ.

Συμπερασματικά, διαπιστώνουμε εξακολούθηση μιας "ομερτά" πάνω στίς σπατάλες πού συνεχίζονται εις οφελος των μεγαλοεργολάβων, οι οποιοι εν πολλοις ευθύνονται γιά τήν ηδη συντελεσθεισα καταλήστευση του λαου.

Ἀλλά καί τά στενότερα ἐπαγγελματικά μας θέματα δέν προωθοῦνται ἀποτελεσματικότερα. Οἱ κρατικές καί ἰδιωτικές συγκοινωνιακές δραστηριότητες, καθώς καί ὁ -πρακτικά ἀνύπαρκτος- δημόσιος ἔλεγχός τους κυριαρχοῦνται ἀπό ἕνα ἀναξιοκρατικό ἐσμό ἡμιάσχετων καί κατά τό πλεῖστον κακοπροαίρετων ἀντεργατικῶν παραγοντίσκων. Ὅσο προχωροῦμε πρός τά ἀνώτερα ἱεραρχικά ἐπίπεδα, τόσο χαμηλότερο ἦθος καί τεχνική καταλληλότητα συναντᾶμε. Καί αὐτό σέ μία περίοδο ὑποτίθεται ἐκτάκτου ἀνάγκης, ὅπου δῆθεν ἀπουσιάζει ἡ πολυτέλεια γιά τή συνύπαρξη τόσης ἀνικανότητας καί ἀλητείας στά ὄργανα διαχείρισης τοῦ συγκοινωνιακοῦ γίγνεσθαι. Οἱ ὑγιῶς διακείμενοι συγκοινωνιολόγοι - συγκοινωνιοτεχνικοί ἔχομε κάθε λόγο, πέρα ἀπό τήν ἐπαγγελματική δυσαρέσκεια, νά ἐξιστάμεθα γιά τόν ἀπαράδεκτο παραγκωνισμό μας πρός ἀνήκεστο βλάβη τοῦ ἀντικειμένου μας. Ἁπουσιάζουν πλήρως ἀξιοκρατικές διαδικασίες προετοιμασίας καί ἀναδείξεως ἀνωτάτων συγκοινωνιακῶν στελεχῶν, ἐξασφάλιση ἠθικῶν κινήτρων γιά διάκριση καί στοχευμένη ἀξιοποίηση τῶν ἱκανοτήτων ἑκάστου κ.λπ.

Αυτά ολα μας αγανακτουν, χωρίς ὅμως νά μας εκπλήσσουν, μια καί ουδέποτε αμφιβάλλαμε οτι η χωροταξία καί η συγκοινωνιολογία ειναι ΤΑΞΙΚΟΤΑΤΕΣ επιστήμες. Ολες οι παράμετροί τους ἐκπορεύονται από την αφετηρία των ταξικων συμφερόντων πού καλουνται νά ἐξυπηρετήσουν οι ἐπιβατικές & ἐμπορευματικές μεταφορές, τό ρήαλ εστέητ, οἱ χρήσεις γης. Η θα ειναι τῆς κοινωνίας καί οικολογίας, η των μεγαλοκαπιταλιστων, στῶν ὁπίων τά χέρια ἀποτελοῦν ὅπλο μαζικῆς καταστροφῆς καί ἐξανδραποδισμοῦ. 'Ακόμη καί περιβαλλοντικές παράμετροι μπαίνουν στήν Προκρούστειο κλίνη τῆς οικονομικῆς ολιγαρχίας μέ συχνάκις ἐφιαλτικές συνέπειες.

2. ΠΟΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ?

Καί τώρα ὑπεισέρχεται η ευστοχη ἀντερώτηση: ΚΑΙ ΠΟΙΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑΞΙΚΕΣ? -Σχεδόν καμμία πέραν τῶν φυσικομαθηματικῶν τοιούτων. Η καθεστηκυῖα ἰατρική, πέραν τῆς διαγνωστικῆς, δομεῖται πέριξ τῆς ἐξυπηρετήσεως μεγαλοεταιρικῶν συμφερόντων στό πλαίσιο τῶν οποίων οφείλει νά περιορίζεται η περίθαλψη, καί οποιος ζήσει εζησε! O βιομηχανικός σχεδιασμός? Αυτός περνάει τήν τεχνολογική ἐξέλιξη μέσα ἀπό ἀλλεπάλληλα φίλτρα κερδοσκοπίας καί τήν παρέχει στήν κατανάλωση μέ τό σταγονόμετρο, ωστε να μεγιστοποιουνται οι πωλήσεις καί οχι να προστατεύεται τό περιβαλλον καί η λαϊκή οικονομία. Η νομική? Ας γελάσουμε! Η οικονομολογία? Ας καγχάσουμε!
Οἱ κώδικες ηθους καί δεοντολογίας των διαφόρων επιστημόνων ἀποτελοῦν ὑποκρισίες πού ἄδυνατοῦν νά ξεγελάσουν ἀκόμη καί τόν εαυτό τους. Δέν ἐπιβιώνει κανένα ηθος ἐντός καπιταλισμοῦ, τά πάντα κόβονται καί ράβονται στά μέτρα του.

Οι συνειδητοποιημένοι επιστήμονες οφείλουν νά αποτελέσουν μία καίρια προφυλακή τῆς καθεστωτικῆς ἀνατροπῆς. Συστράτευση μέ τό υγιές προλεταριάτο καί οχι μέ τόν αντιδραστικό βόθρο! Ενα ομως κορυφαιο οργανωτικό ερώτημα πού προβάλλει ειναι: ΜΕ ΤΙ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΕΣ ΔΟΜΕΣ ΘΑ ΕΠΙΤΕΥΧΘΕΙ ΑΥΤΟ? ΣΙΓΟΥΡΑ ΟΧΙ ΜΕ ΕΘΕΛΟΔΟΥΛΟΥΣ ΣΤΗΜΕΝΟΥΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ. Πρέπει νά δουμε πως θά τούς παρακάμψουμε.
Ενα περαιτέρω στοιχειο πρός αντιμετώπιση ειναι ο σχεδόν αναπόφευκτος συντεχνιασμός καί κάποια "στεγανά" πού αποπνέουν κατά κανόνα οι κατεστημένες επιστημονικές οργανώσεις

3.

Ας επιστρέψουμε γιά λίγο στό στενότερο αντικείμενό μας. Ας δουμε κάποια θετικά παραδείγματα του ιστορικου παρελθόντος. Συνέβαλαν οι συγκοινωνιοτεχνικοί σέ προοδευτικές ανατροπές? Βεβαιότατα! Προεξάρχουσα θέση πρέπει νά αποδοθει σε οσους οργανωμένους Ρώσσους σιδηροδρομικούς τό 1917 πριμοδότησαν τήν εφοδιαστική υποστήριξη της Επαναστάσεως καί σαμποτάρισαν τίς κυβερνητικές -φυσικά καί τίς Κορνιλοφικές- μεταφορές. Επίσης νά ὑπενθυμίσομε τό λαμπρό παράδειγμα τῶν συγκοινωνιῶν τῆς Βαρκελώνης κατά τή διάρκεια τοῦ Ἱσπανικοῦ ἐμφυλίου ταξικοῦ πολέμου -ἄντε καί στά δικά μας- ὅπου οἱ ἐξεγερμένοι ἐργαζόμενοι ὑποκατέστησαν μέ θαυμαστή ἐφευρετικότητα καί ἀποτελεσματικότητα τήν διαφυγοῦσα διοίκηση.
Σέ αυτά τά ἐγχειρήματα, ἀλλά καί στή γενικότερη ἀντισυστημική πάλη καί τή μετακαπιταλιστική διαχείριση, τό συνειδητοποιημένο ἐπιστημονικό δυναμικό εχει -καί πρέπει- νά προσφέρει πολυτιμότατη τεχνογνωσία. Τό ἐρώτημα ειναι μέσα από τί οργανωτικά μορφώματα θά πρέπει νά επιτευχθει αυτό. Ενδεχομένως γιά τόν κλάδο μας, θά χρειασθει μία συλλογικότητα μηχανικων καί υπομηχανικων από ολο τό φάσμα των συγκοινωνιακων δραστηριοτήτων καί οχι μόνο από τό επίπεδο του σχεδιασμου των μεταφορων.
Γιά τήν απάντηση αυτων των πιεστικων ερωτημάτων περιμένουμε εναν ευρύ διάλογο εντός του ευρύτερου αντικαπιταλιστικου χώρου.